ที่ 1/2554                                                                                             http://buddhatalk.exteen.com
                                                                              9 มกราคม 2554
           ตามที่ บล็อคเกอร์ บลู เลอสง่า ได้ก่อตั้ง http://buddhatalk.exteen.com เพื่อโพสต์งานเขียนอิงพุทธวจนะ เผยแผ่คำพูดที่ออกจากพระโอษฐ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้า บนพื้นที่สาธารณะชื่อ www.exteen.com เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2554 นั้น
           บลู เลอสง่า ขอเรียนว่า บัดนี้ ใกล้ครบระยะเวลา 1 ปีที่มีส่วนร่วมในการเผยแผ่คำพูดที่ออกจากพระโอษฐ์ของพระผู้มีพระภาคเจ้า มีส่วนร่วมในการถามตอบ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับกัลยาณมิตรมากมาย และเพื่อให้ผมสามารถสื่อสารกับพี่ ๆ เพื่อน ๆ น้อง ๆ ได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้น ผมจึงได้สมัคร facebook เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้ง่ายขึ้น ในชื่อ บลู เลอสง่า โดยเพื่อน ๆ ที่เข้ามาอ่านงานเขียนหรือแสดงความเห็นสามารถเข้าไปพิมพ์คำว่า บลู เลอสง่า แล้วติดตามการเคลื่อนไหวของผมได้ เข้ามาแลกเปลี่ยนความเห็นกันนะ ยินดีต้อนรับครับ
            จึงเรียนมาเพื่อโปรดทราบและขอความร่วมมือเพื่อน ๆ เข้ามาร่วมกันเป็นเครือข่ายเผยแผ่พุทธวจนะกันในนามมัคคานุคา หรือ ผู้เดินตามตถาคต จะขอบคุณมาก
                                                                               ขอแสดงความนับถือ
                                                                                     บลู เลอสง่า
                                                                              ผู้ก่อตั้ง buddhatalk

edit @ 9 Jan 2011 14:11:38 by บลู เลอสง่า

edit @ 9 Jan 2011 14:21:35 by บลู เลอสง่า

...อะเงิน ไปเอามันออก...
...แกจะปล่อยมารหัวขนนี่ไว้ทำไมเนี้ย อนาคตยังอีกยาวไกลนะเว้ย คิดดี ๆ...
...คนไม่เป็นเหมือนแก ไม่รู้หรอกว่า มันทรมานแค่ไหน ชั้นเข้าใจดี เพราะชั้นก็ผ่านมาแล้ว ไปรีดออกเถอะ...
...ยังไงก็พลาดมาแล้วครั้งหนึ่ง ทำ ๆ ไป อย่าไปคิดอะไรมาก ในเมื่อมันจำเป็น...

ใครจะคิดอย่างไร กับความเห็นเหล่านี้ ก็สุดแท้แต่ สำหรับตัวเอง หงุดหงิดใจ เป็นที่สุด

เพราะแต่ไหนแต่ไร เมื่อมีการยกประเด็นเรื่อง การทำแท้ง ขึ้นถกกัน ผมมักจะเป็นฝ่ายข้างน้อยที่ลงความเห็นในทางปฏิเสธ โดยอ้างเหตุผลแค่ศีลข้อที่ 1 จากศีลทั้งหมด 5 ข้อ

และแม้ว่า จะโดนโน้มน้าวด้วยการให้เหตุผลแบบโลก ๆ มากมายขนาดไหน ผมก็ยังยืนกรานอย่างหัวดื้อในความเห็นของตัวเองเรื่อยมาจนกระทั่งปัจจุบัน

จากวันนั้นถึงวันนี้ ยิ่งเล่าเรียนพุทธวจนะ ก็ยิ่งมีความเชื่อมั่นมากขึ้นไปอีกว่า

ความจำเป็นต่าง ๆ นานา หาใช่เหตุผลที่ทรงคุณค่าเพียงพอที่ชีวิตหนึ่งซึ่งอาจจะผ่านความผิดพลาดใด ๆ มาก็ตาม มีสิทธิเลือก ความตาย ให้กับอีกชีวิตหนึ่ง ซึ่งกำลังจะคลอดออกมาลืมตาดูโลก แต่ทว่าตายเสียก่อน

และด้วยเหตุที่ชีวิตในครรภ์มารดานี้ มิใช่กำเนิดเดรัจฉาน ทว่าเป็นมนุษย์ ก็ยิ่งต้องใคร่ครวญพิจารณาให้หนักขึ้นอีกหลายเท่า เพราะการเกิดเป็นมนุษย์ มิใช่เรื่องง่าย อย่างการเกิดเป็นสัตว์เหล่าอื่น ดังพุทธวจนะที่พระศาสดาตรัสแก่ภิกษุทั้งหลาย

ภิกษุทั้งหลาย !
เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนี้ว่าอย่างไร

ฝุ่นนิดหนึ่งที่เราช้อนขึ้นด้วยปลายเล็บนี้ กับมหาปฐพีนั้น ข้างไหนจะมากกว่ากัน ?

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ !
มหาปฐพีนั่นแหละเป็นดินที่มากกว่า
ฝุ่นนิดหนึ่งเท่าที่ทรงช้อนขึ้นด้วยปลายพระนขานี้ เป็นของมีประมาณน้อย

ฝุ่นนั้น เมื่อนำเข้าไปเทียบกับมหาปฐพี ย่อม...
ไม่ถึงซึ่งการคำนวณได้ เปรียบเทียบได้
ไม่เข้าถึงแม้ซึ่งกะละภาค (ส่วนเสี้ยว)

ภิกษุทั้งหลย !
อุปมานี้ฉันใด อุปไมยก็ฉันนั้น

สัตว์ที่เกิดกลับมาสู่หมู่มนุษย์ มีน้อย
สัตว์ที่เกิดกลับเป็นอย่างอื่นจากหมู่มนุษย์ มีมากกว่าโดยแท้
 

ข้อนั้นเพราะเหตุไรเล่า ?

ภิกษุทั้งหลาย !
ข้อนั้น เพราะความที่สัตว์เหล่านั้นไม่เห็นอริยสัจทั้งสี่
...

มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๗๘/๑๗๕๗

สอดคล้องกับอีกพุทธวจนะที่พระศาสดาตรัสแก่ภิกษุทั้งหลาย

ภิกษุทั้งหลาย !
สมมติว่ามหาปฐพีอันใหญ่หลวงนี้ มีน้ำทั่วถึงเป็นอันเดียวกันทั้งหมด

 

บุรุษคนหนึ่งทิ้งแอก(ไม้ไผ่ !) ซึ่งมีรูเจาะได้เพียงรูเดียว ลงไปในน้ำนั้น

ลมตะวันออกพัดให้ลอยไปทางทิศตะวันตก
ลมตะวันตกพัดให้ลอยไปทางทิศตะวันออก
ลมทิศเหนือพัดให้ลอยไปทางทิศใต้
ลมทิศใต้พัดให้ลอยไปทางทิศเหนือ

อยู่ดังนี้

 

ในน้ำนั้นมีเต่าตัวหนึ่งตาบอด ล่วงไปร้อย ๆ ปีมันจะผุดขึ้นมาครั้งหนึ่ง ๆ

 

ภิกษุทั้งหลาย !
เธอทั้งหลายจะสำคัญความข้อนี้ว่าอย่างไร

จะเป็นไปได้ไหมที่เต่าตาบอด ร้อยปีจึงจะผุดขึ้นมาสักครั้งหนึ่ง
จะพึงยื่นคอเข้าไปในรู ซึ่งมีอยู่เพียงรูเดียวในแอกนั้น ?

 

ข้อนี้ ยากที่จะเป็นไปได้ พระเจ้าข้า !
ที่เต่าตาบอดนั้นร้อยปีผุดขึ้นเพียงครั้งเดียว
จะพึงยื่นคอเข้าไปในรู ซึ่งมีอยู่เพียงรูเดียวในแอกนั้น

 

ภิกษุทั้งหลาย !
ยากที่จะเป็นไปได้ฉันเดียวกันที่...

ใคร ๆ จะพึงได้ความเป็นมนุษย์
ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธะจะเกิดขึ้นใน
ธรรมวินัยอันตถาคตประกาศแล้วจะรุ่งเรืองไปทั่วโลก

มหาวาร. ส°. ๑๙/๕๖๘/๑๗๔๔ 

 

และโดยอุปมาทำนองเดียวกัน ก็สอดคล้องกับอีกพุทธวจนะที่พระศาสดาตรัสแก่ภิกษุทั้งหลาย

 

ภิกษุทั้งหลาย !
เปรียบเหมือนบุรุษทิ้งแอก (ไม้ไผ่ ?) ซึ่งมีรูอยู่เพียงรูเดียว ลงไปในมหาสมุทร

 

ในมหาสมุทรนั้น มีเต่าตาบอดตัวหนึ่ง ล่วงไปร้อยปี ๆ จะผุดขึ้นมาครั้งหนึ่ง ๆ

 

ภิกษุทั้งหลาย !
เธอจะสำคัญความข้อนี้ว่าอย่างไร
จะเป็นไปได้ไหม ที่เต่าตาบอดตัวนั้น ล่วงไปร้อยปี ๆ จึงผุดขึ้นมาครั้งหนึ่ง ๆ
จะพึงยื่นคอเข้าไปในรูซึ่งมีอยู่เพียงรูเดียวในแอกนั้น ?

 

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ !
ข้อนั้นจะเป็นไปได้บ้าง ก็ต่อเมื่อล่วงกาลนานยาวในบางคราว

 

ภิกษุทั้งหลาย !
ข้อที่ เต่าตาบอด ตัวนั้น ล่วงไปร้อยปี ๆ จึงผุดขึ้นมาสักครั้งหนึ่ง ๆ
จะพึงยื่นคอเข้าไปในรูซึ่งมีอยู่เพียงรูเดียวในแอกนั้น

 

ยังจะเร็วเสียกว่า การที่คนพาลซึ่งเข้าถึงการเกิดเป็นวินิบาตแล้ว จักได้ความเป็นมนุษย์สักครั้งหนึ่ง

 

ข้อนั้นเพราะเหตุอะไรเล่า ?

ภิกษุทั้งหลาย !
ข้อนั้นเพราะเหตุว่าในหมู่สัตว์จำพวกวินิบาตนั้น…
ไม่มี...
ธัมมจริยา
สมจริยา
กุสลกิริยา
บุญญกิริยา
มีแต่การเคี้ยวกินซึ่งกันและกัน  

ภิกษุทั้งหลาย !
การที่สัตว์มีกำลังมากกว่าเคี้ยวสัตว์ที่มีกำลังน้อยกว่า
ย่อมเป็นไป เป็นธรรมดาในหมู่สัตว์จำพวกวินิบาตนั้น

 

ข้อนั้นเพราะเหตุไรเล่า ?

ภิกษุทั้งหลาย !
ข้อนั้น เพราะความที่ไม่เห็นอริยสัจทั้งสี่
...

มหาวาร. สํ. ๑๙/๕๖๘/๑๗๔๓

นั่นเป็นเพราะความที่สัตว์เหล่าอื่น ซึ่งได้แก่ สัตว์นรก กำเนิดเดรัจฉาน เปรตวิสัย ไม่สามารถเห็นอริยสัจทั้ง 4 ด้วยปัญญาอันถูกต้อง จนสามารถหลุดพ้นออกไปจากสังสารวัฏฏ์ได้เหมือนอย่าง เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย
 
แล้วจะเหลือเหตุผลใด ๆ ในการอ้าง ความจำเป็น เพื่อฆ่าชีวิตมนุษย์ที่เกิดใหม่ อีกละหรือ ?

เพราะแม้กระทั่งสิกขาบทในพระปาฏิโมกข์ การฆ่ามนุษย์ ก็ถือเป็นอาบัติที่ร้ายแรงที่สุด ถึงขนาดที่เป็นเหตุให้พระสงฆ์ขาดซึ่งความเป็นสมณะไปโดยปริยาย ปรากฏดังพุทธวจนะที่พระศาสดาตรัสว่า

โย ปะนะ ภิกขุ สัญจิจจะ มะนุสสะวิคคะหัง ชีวิตา.....

 

อนึ่ง ภิกษุใด...
จงใจพรากกายมนุษย์จากชีวิต หรือ
แสวงหาศัสตราอันจะปลิดชีวิตให้แก่กายมนุษย์นั้น หรือ
พรรณนาคุณแห่งความตาย หรือ
ชักชวนเพื่ออันตาย

ด้วยคำว่า
แน่ะนายผู้เป็นชายจะประโยชน์อะไรแก่ท่าน
ด้วยชีวิตอันแสนลำบาก ยากแค้นนี้
ท่านตายเสียดีกว่าเป็นอยู่ดังนี้

เธอ...
มีจิตอย่างนี้
มีใจอย่างนี้
มีความหมายหลายอย่าง อย่างนี้

พรรณนาคุณในความตายก็ดี
ชักชวนเพื่ออันตายก็ดี

โดยหลายนัย แม้ภิกษุนี้ก็เป็นปาราชิก หาสังวาสมิได้

ขณะเดียวกันก็สอดคล้องกับศีลข้อที่ 1 ในศีลทั้ง 5 ข้อ อย่างที่ผมเคยอ้าง

(ปาณาติปาตา เวรมณี...)
เธอนั้น

ละปาณาติบาต